Żaden z założycieli trzech wielkich religii nie spisał swojej doktryny. Moc duchowa każdego z nich była tak duża, że ich myśl przez stulecia żyła w postaci przekazu ustnego, a nauki zostały spisane wiele set lat po ich śmierci.
W przypadku Buddyzmu przez 500 lat nauki były przekazywane przez przez pokolenia uczniów, którzy uczyli się ich na pamięć. Pierwsze spisanie nauk nastąpiło w I wieku p.n.e. na Sri Lance. Zapisy sporządzono na liściach palmowca w języku palijskim. Kolejne wieki zajęło tłumaczenie na kolejne języki – Sanskryt, Chiński i Tybetański.
W Buddyzmie upoważnienie i inicjację do praktyki daje po dziś dzień tylko przekaz ustny, w nieprzerwanej sukcesji nauczycieli od Buddy Siakjamuniego do czasów współczesnych. Uczeń musi wysłuchać tekstu nauki od nauczyciela.
Tym niemniej, liczący 108 tomów spisany kanon, zawierający całość nauk Buddy i zwany Kangjur, jest otaczany najwyższym szacunkiem. Widoczne na zdjęciu owinięte w płótno karty kanonu, zostały sprowadzone do klasztoru Bencien w Kathmandu na potrzeby ustnej inicjacji. Na stałe znajdują się w klasztorze w Himalajach, tak odległym i niedostępnym, że mnisi musieli go znosić trzy dni na piechotę do najbliższego miejsca do którego można dojechać samochodem.
Tradycyjne odczytanie kart kanonu dla setek przybyłych mnichów i świeckich potrwa dwa miesiące.
Wilk Stepowy 
Dodaj komentarz